คำว่าครบทุกค่ายฟังดูใหญ่ดี รอบที่ผมเข้า BIGBET ด้วยประโยคนี้ในหัว จบลงที่การเปิดโลโก้ค่ายทีละใบเหมือนเปิดสมุดสติ๊กเกอร์ แล้วไม่เหลือแรงไปทำสิ่งที่ตั้งใจตอนนั่งลง รอบนี้เลยรีวิวแบบคนเก็บของไม่เก่ง ไม่ใช่แบบคนนับรายชื่อให้ครบใบ
ความครบทำให้มือเดินก่อนเลือก
หน้าค่ายเรียงเป็นแถว โลโก้ชัดพอให้จิ้มได้ทั้งแถวโดยไม่ต้องอ่านคำอธิบาย นิ้วผมไปไกลกว่าเหตุผลตั้งแต่ใบที่สาม ของใบแรกยังจำได้ว่าเข้าไปทำไม ใบที่เจ็ดจำได้แค่สี ถึงตรงนั้นคำว่าครบไม่ช่วยอะไร นอกจากทำให้รู้สึกว่ายังมีของที่ยังไม่เปิด เลยยังไม่สมควรถึงเวลาออก
รอบที่พอควบคุมได้คือรอบที่ผมจำกัดเหลือสองค่ายก่อนเปิดหน้า เขียนชื่อลงกระดาษใต้แก้วน้ำ ไม่ใช่ลงในหัว ค่ายที่ไม่อยู่บนกระดาษถือว่าวันนี้ไม่มีตัวตน ดูโหดกับตัวเอง แต่ดีกว่าวิ่งเก็บตราจนดึก
ค่ายเยอะไม่เท่ากับของใช้ต่อได้เยอะ
บางค่ายหน้าตาปุ่มใกล้กันจนคิดว่าเป็นที่เดียวกัน เข้าไปแล้วจังหวะเกมคนละแบบ บางค่ายภาพแน่น บางค่ายเงียบกว่าที่โลโก้ทำให้คาด ผมเคยวัดของจากความคุ้นชื่อ แล้วไปเจอจังหวะที่ไม่เข้ามือในคืนนั้น การมีครบเลยกลายเป็นคลังที่ต้องลองของก่อนยกขึ้นโต๊ะ ไม่ใช่คลังที่หยิบแล้วใช้ได้ทุกชิ้น
สิ่งที่หน้าครบทุกค่ายทำได้ดีคือไม่บังคับให้เดินตามลำดับเดียว มีช่องค้นและแถวค่ายให้กระโดดข้ามได้ คนที่รู้ชื่ออยู่แล้วจะเร็ว คนที่ยังไม่รู้ชื่อจะจมอยู่ในแถวแนะนำง่ายมาก
ของที่ผมเลิกทำหลังรอบเก็บแสตมป์
เลิกเปิดค่ายใหม่เพื่อให้คืนนั้นดูคุ้มค่าที่ได้เข้ามา เลิกคิดว่าต้องรู้ทุกโลโก้ถึงจะพูดได้ว่าใช้เป็น เลิกเทียบจำนวนค่ายกับที่เคยเห็นในคลิป ความครบเป็นสมบัติของหน้าเว็บ ไม่ใช่ภาระที่ต้องเคลียร์ในหนึ่งนั่ง
คืนที่รีวิวนี้ผมเข้าสองค่ายแล้วยกมือ ไม่ได้รู้สึกว่าพลาดของข้างหลัง เพราะของข้างหลังจะยังอยู่พรุ่งนี้ ของที่หายง่ายกว่าคือสมาธิตอนยืนอยู่หน้าแถวยาว
สรุปจากคนเก็บไม่ครบ
BIGBET ในมุมครบทุกค่ายสำหรับผมคือชั้นวางที่กว้างจริง และกว้างจนคนไม่มีแผนจะเดินวน คำว่าครบใช้เป็นป้ายร้านได้ ใช้เป็นแผนเล่นแล้วพังง่าย รอบหน้าถ้าเห็นแถวโลโก้ยาวอีก จะไม่นับว่ามีกี่ใบ ขอดึงออกมาแค่สองชื่อที่เขียนไว้ก่อนนั่ง แล้วถือว่าคืนนั้นจบเมื่อของบนกระดาษจบ ไม่ใช่เมื่อแถวค่ายหมดครับ